صحبتِ جانانه

جـانـَم بگیــر و صحبتِ جـانانه ام ببخـش

صحبتِ جانانه

جـانـَم بگیــر و صحبتِ جـانانه ام ببخـش

صحبتِ جانانه

"بســـمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم"

عَسَى أَنْ تَکْرَهُوا شَیْئًا وَهُوَ خَیْرٌ لَکُمْ

وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَیْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَکُمْ

وَاللَّهُ یَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ


+
تویِ دنیایِ خدا، به خاطرِ آرامش قلب و روح و حتی آرامشِ جسم خودت، بر اساس قوانین و دستوراتِ لطیف و مهربانانه ی خدا زندگی کن. وقتی خدا می گه نرو، نگو، نشنو، نکن...نرو...نگو...نشنو...نکن... چه دلیلی زیباتر از اینکه بی نیازی مهربان برای تباه نشدن تو و برای تعالی تو دستوراتی حکیمانه به سمت تو فرستاده؟
بگو چشم به خدا
بی چون و چرا...

آخرین مطالب
  • ۹۷/۰۴/۰۹
    8

۴ مطلب با موضوع «هشدار که آرامش ما را نخراشی» ثبت شده است

آهسته قدم بردارید...

شنبه, ۸ ارديبهشت ۱۳۹۷، ۰۹:۵۳ ق.ظ

هر آدمی یه حد رشد و سقف فهم و ظرفیت درک منحصر بفردی داره.

ممکنه کسی بنظر تو کم بیاد، ولی در مقابسه با ظرفیتها و تقدیرات خودش، داره رشد خودش رو می کنه، و ای بسا در معیار هایی که گفتم، در رسیدن به نسبت رشدش در این موقعیت تا رسیدنش به حد اکثر خودش از تو جلوتر هم باشه...

  • صحبتِ جانانه

صحبت ناجنس...

يكشنبه, ۲۷ اسفند ۱۳۹۶، ۰۳:۰۰ ق.ظ

روح را صحبت ناجنس عذابیست الیم...

مصاحبت هایی اینچنین، مصاحبت های اجباری و اجتناب ناپذیر با ناجنس رو چحوری باید تحمل کرد؟

راهکار عملی و عمیق و علمی و خدایی لطفا، وگرنه سکوت...

  • صحبتِ جانانه

یک وجه از وجوه تقوا!

پنجشنبه, ۲ مهر ۱۳۹۴، ۰۵:۲۲ ب.ظ

دوستان در بیان خوشبختی هاتون تقوای الهی پیشه کنید. اگر نعمتی خدا داده، از لطف و رحمتش بوده، و یا برای امتحان ماست. بی پروا از خوشبختی ها و نعماتی که خدا بهتون داده حرف نزنید. سوایِ دل هایی که حسد می ورزند، و چشم هایی که برق می زنند، و زخم برجا می گذارند! دل هایی هم هستند که در بوته ی امتحان سختی ها تشنه ی یک لحظه ی این خوشبختی هایند!. دل های روزه دار را با این روزه خواری ها بیشتر به تنگی نکشانید. به قول استاد پناهیان؛ امتحان یک دیگر رو سخت نکنید، خدا را خوش نمی آید.



پینوشت:

لزومی ندارد از خوبی های همسرتان، از شیرین کاری های فرزند دلبندتان، از فلان سلامتی و نعمت مادی و رفاه خاصتان حرفی بزنید. شاید این میان مجردانی هستند که از نعمت ازدواج محرومند و بدان نیازمند! شاید در این میان مادری دلش پر می کشد برای «ماما» خطاب شدن توسط کودکی شیرین بیان، شاید کسی باشد که خدا سلامتی اش را محل امتحانش قرار داده است! شاید... و بدانیم که همه یک روز امتحان پس خواهیم داد.


پینوشت دیگر:

مشخصا منظور آن دسته از نوشته های کیفور نگارانه ایست؛ که مقصود از آن نوشته دقیقا و عیناً بیان همان خوشیست و لا غیر. والّا ممکن است بزرگواری در کلامی برای مفهوم والا و خدا پسندانه ای از نعمت های در دسترسش هم کلامی به میان آورده باشد.


حتما این لینک رو مطالعه بفرمایید.

  • صحبتِ جانانه

لطفِ مریض؛ فحشِ لطیف

سه شنبه, ۲۷ مرداد ۱۳۹۴، ۰۵:۱۵ ب.ظ

از این فحش های لطیفِ با لبخند همراهِ، ظاهراً از سر دلسوزی و محبتِ، باطناً تیکه کنایه و حسادت دار به هم ندید. خیلی ضایه ست، یکی یه ذره زرنگ باشه متوجهِ بویِ تعفنِ نیتتون می شه.

  • صحبتِ جانانه