جانم بگیر و صبحت جانانه ام ببخش

بخش عمده اش سپری شد و از دست رفت و هرگز بر نخواهد گشت...

این ایام باقی مانده را سوز دل بده به... و دل بسوزان برای این دل غافل....

کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش...

کی روی ره ز که پرسی چه کنی چون باشی...